PRELÜD


En sert taşı uyandır, gök nasılsa boş,
Deniz, o büyük ürperiş yok artık
Yokladım eşyanın ötesini berisini
Örümceğin gezindiği kantaralar yok

Göğü uyandır özenle bak kuyunun çevresine
İncir ağacının kökleri kurumuş
Pars gezinmiş atalarının bahçesinde
Hayvanları uyandır artık
Suyu yontalım yeni kıyılar bulalım

Buraları dar ettiler gidelim artık
Büyük sulara gidelim vakitsiz sulara
Yoklukta dolaşırız rüzgârlarla kokularla
Yokluklar emzirir geçmişimizi uzun


Ahmet ADA

Mühür Dergisi, Ocak-Şubat 2009
Sayı: 23